Tydzień, w którym nic się nie popsuje albo nic nie zostanie niedopilnowane, najwyraźniej musi być dla lokalnej władzy tygodniem zmarnowanym.
W niedzielny poranek, około godziny 8:00, mieszkańcy zaczęli odczuwać wyraźny spadek ciśnienia w sieci wodociągowej. Godzinę później z kranów nie płynęła już woda — raczej wspomnienie po niej. Kolejna awaria. Która z rzędu w ciągu ostatnich trzech miesięcy? Trudno już liczyć.
Sięgając pamięcią do około 2018 roku, a właściwie do całych ostatnich 27 lat życia w Płaskiej, trudno przypomnieć sobie okres tak obfitujący w problemy infrastrukturalne jak obecnie. Oczywiście można odnieść wrażenie, że w niektórych miejscach gminy wszystko funkcjonuje bez zarzutu — zwłaszcza tam, gdzie mieszkają „znajomi królika” z Wysokiego Brzegu. Reszta mieszkańców najwyraźniej musi przyzwyczaić się do życia w rzeczywistości kategorii B.
W normalnych warunkach wysyłam do swoich mieszkańców masową informację o awarii przez SMS Api. Wiedzą wówczas co się dzieje, a nie bombardują telefonami na przykład sołtysa, który również nic nie wie. Ale u nas SMS api służy do zwoływania zebrań i autopromocji, a nie przesyłania ważnych wiadomości życiowych. Bo komu by się chciało o 8.00 rano dosłownie włączyć komputer, napisać tekst i nacisnąć wyślij. Łącznie 3 min z zaparzeniem kawy włącznie.
Pojawiają się jednak pytania znacznie poważniejsze niż sama niedzielna susza w kranach.
Czy już na etapie przebudowy drogi w Płaskiej było wiadomo, że inwestycja może doprowadzić do przemarzania wodociągu i powtarzających się awarii? Jeśli tak, to dlaczego nie podjęto działań zapobiegawczych wtedy, gdy było to jeszcze możliwe? Dziś ewentualne naprawy oznaczają przecież rozkuwanie asfaltu i demontaż świeżo wykonanych chodników — czyli klasyczny przykład oszczędności, które najdrożej kosztują po fakcie.
Kolejna kwestia dotyczy dużej inwestycji wodociągowo-kanalizacyjnej w Suchej Rzeczce i Wysokim Brzegu. Jak wygląda realizacja zadeklarowanej liczby przyłączy? Czy rzeczywiście osiągnięto jedynie niewielką część planowanego poziomu — mówi się nawet o mniej niż 20 procentach? A jeśli tak, to czy gminie grozi konieczność zwrotu części środków?
Na te pytania mieszkańcy wciąż nie otrzymują jasnych odpowiedzi.
Bo tutaj ciężko o autopromocje, gdy lenistwo i zaniedbanie wychodzi na wierzch.
Podobnie wygląda sprawa niedzielnych konsultacji. Trudno prowadzić rzeczową dyskusję, gdy władze gminy nie przedstawiają swojego wstępnego stanowiska, które pozwoliłoby odnieść się do konkretnych propozycji. Analizując materiały Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska, można odnieść wrażenie, że proponowane rozwiązania są logiczne i nastawione na rozwój regionu w zgodzie z jego naturalnym potencjałem.
Nie zostaniemy zagłębiem przemysłowym ani drugą Doliną Krzemową — i chyba nigdy nie mieliśmy takich ambicji. Naszą realną wartością jest przyroda: lasy, jeziora, kanał i ekosystem, który stanowi największy kapitał tej okolicy. Ochrona środowiska nie jest więc przeszkodą w rozwoju, lecz jedyną sensowną drogą jego budowania.
Tym bardziej niepokoi fakt, że od kilku lat obserwujemy działania przypominające raczej gospodarkę rabunkową niż odpowiedzialne zarządzanie wspólnym dobrem. jakim jest las I trudno oprzeć się wrażeniu, że widzą to już niemal wszyscy — poza tymi, którzy powinni widzieć najwięcej.
Jeżeli Wójt będzie dzisiaj „przepychał” kolanem inną narrację, to znaczy, że w domu zapadły inne jedyne i słuszne decyzje.
Zapisy z strony RDOŚ przy których zapisano Nadleśnictwo Płaska:
Ochrona siedlisk gatunku w lasach gospodarczych.
Prowadzenie gospodarki leśnej w ramach której utrzymana będzie niezmniejszona powierzchnia drzewostanów mieszanych i liściastych w wieku powyżej 80 lat.
Utrzymywanie w stanie otwartym powierzchni zrębowych i polan śródleśnych stanowiących miejsce występowanie gatunku.
Termin realizacji: w okresie obowiązywania PZO.
Ochrona siedlisk gatunku w lasach gospodarczych.
Utrzymanie stałej ilości drzewostanów brzozowych, osikowych, świerkowych i ze świerkiem w składzie na siedliskach bagiennych (Ol, BMb i LMb), łęgowych (OlJ) i grądzie powyżej 80 lat. Pozostawianie w tych drzewostanach posuszu jałowego (świerków, brzozy, dębów, osiki i olchy) do naturalnego rozpadu.
Termin realizacji: w okresie obowiązywania PZO.
Ochrona siedlisk gatunku poprzez zachowanie płatów starodrzewów w sąsiedztwie zbiorników wodnych.
Zachowanie pasów starodrzewów w wieku 120 lat i starszych, przylegających bezpośrednio do brzegów jezior, rzek oraz Kanału Augustowskiego o szerokości minimalnej 60 m.
Termin realizacji: w okresie obowiązywania PZO.
Utrzymanie właściwych stosunków wodnych w zlewniach rzek w granicach obszaru Natura 2000.
Wykonanie ekspertyzy hydrologicznej w celu identyfikacji miejsc budowy nowych lub remontu istniejących urządzeń melioracyjnych, piętrzących, spowalniających spływ wody(m.in. zastawka,przepust, rów) oraz wykonania naturalnych przetamowań na ciekach leśnych.
Wykonanie na podstawie wyników ekspertyzy urządzeń melioracyjnych, piętrzących, spowalniających spływ wody, zwłaszczaz użyciem naturalnych materiałów (drewno, kamień, piasek) tzw.metodą tzw. Beaver method.
Termin realizacji: w okresie obowiązywania PZO.
Utrzymanie przynajmniej na obecnym poziomie drzewostanów w wieku powyżej 110 lat.
Rezygnacja z prowadzenia rębni zupełnej w strefach okresowych oraz drzewostanach sąsiadujących z siedliskim gatunku.
Podczas prac należy pozostawiać: drzewa biocenotyczne, dziuplaste, posusz jałowy, drzewa o wymiarach pomnikowych.
Termin realizacji: w okresie obowiązywania PZO.
Zachowanie umiarkowanej ciągłości przestrzennej drzewostanów sosnowych w dłuższej pespektywie czasowej.
Działanie należy zrealizować poprzez zwiększenie udziału a przynajmniej utrzymanie na obecnym poziomie udziału drzewostanów sosnowych w wieku powyżej 110 lat.
1. Drzewostany sosnowe w wieku do 110 lat:
Ograniczenie do minimum stosowania rębni zupełnych.
2. Drzewostany sosnowe w wieku 110 – 130 lat, w tym przestoje KO i KDO:
Wyłączenie z użytkowania rębnego przy dopuszczeniu:
– trzebieży w drzewostanach o zadrzewieniu od 0,7 do 1, redukująca zadrzewienie maksymalnie o 0,2
3. Drzewostany sosnowe w wieku 130 i więcej lat:
– dopuszczone wykonywanie cięć przygodnych o charakterze sanitarnym;
4. Wszystkie kategorie wiekowe, dopuszczone i preferowane działania:
usuwanie zakrzaczeń;
– przygotowanie gleby, celem stworzenia warunków do podokapowego odnowienia sosny, wprowadzanie odnowień w lukach,
– zabezpieczanie młodego pokolenia sosny przed zgryzaniem przez m.in grodzenia, wełna, repelenty
Podczas prac pozostawiać: drzewa biocenotyczne, dziuplaste, posusz jałowy, drzewa o wymiarach pomnikowych.
Termin realizacji: w okresie obowiązywania PZO.
Ochrona siedlisk gatunku w lasach gospodarczych.
Prowadzenie gospodarki leśnej w ramach której utrzymana będzie niezmniejszona powierzchnia drzewostanów mieszanych i liściastych w wieku powyżej 80 lat.
Utrzymywanie w stanie otwartym powierzchni zrębowych i polan śródleśnych stanowiących miejsce występowanie gatunku.
Termin realizacji: w okresie obowiązywania PZO.
Ochrona miejsc gniazdowania gatunku na terenach leśnych.
Zachowanie drzew dziuplastych i starodrzewów w wieku 120 lat i starszych, o szerokości do 100m wzdłuż brzegów jezior i cieków wodnych stanowiących miejsca lęgowe gatunku.
Montaż budek lęgowych na wybranych drzewach w strefie na podstawie porozumienia z RDOŚ w Białymstoku..
Termin realizacji: w okresie obowiązywania PZO
Ochrona miejsc gniazdowania gatunku na terenach leśnych.
Zachowanie drzew dziuplastych i starodrzewów w wieku 120 lat i starszych, o szerokości do 100m wzdłuż brzegów jezior i cieków wodnych stanowiących miejsca lęgowe gatunku.
Montaż budek lęgowych na wybranych drzewach w strefie na podstawie porozumienia z RDOŚ w Białymstoku..
Termin realizacji: w okresie obowiązywania PZO.